Anne karnına düştüğümüz andan itibaren, bizim iyiliğimizi düşünürler. Bize bağlı yaşarlar artık. Ağızlarına attıkları her lokmayı bizim için atarlar. Kendilerini düşünme zamanı bitmiştir artık. Önlerinde kocaman bir gelecek vardır.
Artık iki kişilik yaşamazlar hayatlarını. Üç olur, belki dört, bilemedin beş kişilik olur…
Planlar yapılır. Gelecek üzerine hayaller kurulur. Bencilliğe yer yoktur onların hayatlarında.
Karşılık beklemezler… Sadece çalışırlar, çalışırlar, çalışırlar… Bize bir gelecek kurmak için çabalarlar güçleri yetene kadar.
Gün olur, devran döner. Sıra bizlere gelir. Artık rolleri değişme zamanı gelir. Eş seçilir. İş bulunur. Ev kurulur. Yepyeni bir hayat başlar. Ve artık sıra bizdedir. Karşılıksız gelecek kurma çabası içine girilir.
Ne için çalışırız? Kendi geleceğimizi yaratmak için.
Attığımız her adımda kazandığımız başarıyı içten içe onlara hediye ederiz. Elimizden geldiğince işte sizin eseriniz ve karşılığı demek isteriz.
Toprağa ektikleri tohumun mahsullerini aldıkları zamanki mutluluklarında gizlidir emeklerinin karşılığı. Bizim yüzümüzdeki küçük bir tebessümde gizlidir onların gelecek hayalleri.
Bu yazımı bencillik edip, iyi günümde kötü günümde hep yanımda olan, eğitimime geleceğim için sonuna kadar destek veren, kim ne derse desin yoluna devam et diyen aileme ithaf ediyorum.
Bana yürekten inandıkları için çok teşekkür ediyorum.
Facebook
Digg
Google
Del.icio.us
